ساده‌ام مثل سراب

مثل سینی، سبد و سروری سالم موج

که به اندازه سالاری خود نطق کنم

چونکه من موجم و موج همچو خود دریا نیست

هرچه هم پر بکشم تا ته این سقف کبود

وسعت سادگی ام همچو خود دریا نیست

غصه را من به نظام دل خویش

می‌برم آن طرف دشت وجود

میبرم تا که نگویند چرا

خنده های الکی‌اش ز چه بود

هر چه هم درد دل خویش نهان میکنم آه

شادی و شور به غم‎‌های دلم می‌خندد

 

                                                                                    طلبه و فعال ادبی

            مهران نامی